Ölüm gelip de “haydi bakalım yallah gidiyoruz” diyene kadar evleneceğin kişi ile bir ömrü acısıyla tatlısıyla beraber geçireceksiniz. Kâh üzüleceksiniz, kâh neşeleneceksiniz. Böyle önemli bir birlikteliği daha baştan yalan üzerine inşa edersen dostum, o işten hayır gelmez. Er veya geç bu birliktelik sudan bir sebepten dolayı biter. Diyeceksin ki ”Taaaa baştan birbirlerine yalan söylememiş kişiler bile ayrılıyor, biz de ayrılırız ne olacak? Kaderde ayrılık varsa önüne geçilmez.”
İş öyle değil işte. Sen işini düzgün yapacaksın, doğrudan ayrılmayacaksın, evliliğin düzgün gitmesi için çaba sarf edeceksin, ondan sonra tevekkül edeceksin. Ama işe baştan Besmele ile başlamak yerine yalanla başlarsan o işten zerre hayır gelmez, hüsran çıkar ortaya.
Diyeceksin ki “ben hastalığımı ve ilaç kullandığımı söylersem bu sefer kız ve/veya ailesi beni istemeyecek.” Olabilir, istemeyebilirler. Hastalıktan dolayı seni istemiyorsa ne güzel işte, taa baştan bir beladan kurtulmuşsun demektir bu. Belki karşına daha hayırlı bir kısmet çıkacak.
Eski oturduğumuz evdeki üst komşumuzun çalışmayan iki kızı var. Öldüyse Allah rahmet etsin. Adam bir gün çatıya çıkayım derken merdivenden düştü kafası gözü yarıldı, kafa derisi burun hizasına indi, benzetmek gibi olmasın soyulmuş kurban gibi. Babaları ile beraber yaşayan (oturan) iki tane de kocaman kızları var hem de şıkıdım şıkıdım. Hastanede babaları ile kalmadılar, bir adam ayarladılar (para ile) ve adam kaldı babaları ile hastanede, elin adamı baktı babalarına. Bu kızlar sence hayırlı çocuklar mı? Belki böyle birisi denk gelecekti sana ama hastalığını söylediğin için senden uzaklaşınca beladan yırtmış oldun.
Neticede evlilikte yalan olmaz, hele başlangıçta asla.
@Sakar_Şakir_60,