Size de oluyor mu çevremde eş dost kimse kalmadı herkese karşı on derece uzak veya onlar bana uzaklar. Sanki çevremde nefret bana oynuyor benim hakkımı yiyor ve arkamdan iş çeviriyor eş dost kimsa kalmadı kimseyle anlaşamıyorum kimseyle konuşmuyorum bıktım 1 kez intiharı denedim acillik oldum. Bir dostum bile yok ki gelip çalsın kapımı, en başta tanrı veya Allah ondan nefret ediyorum.
Merhabalar
Engelli haklarına dair tüm içerikten üye olmaksızın yararlanabilirsiniz.
Soru sormak veya üyelere özel forumlarlardan ve özelliklerden yararlanabilmek içinse sitemize üye olmalısınız.
Dikkat!!! Tema lisans bilgilerinize erişilemiyor, lütfen www.xenforo.gen.tr yönetimi ile iletişime geçiniz.
Herkesten her şeyden nefret etmek?
- Konbuyu başlatan Operadaki Hayalet
- Başlangıç tarihi
Napıcan nefret edip, kendine yazık. 
Bu kadar negatif enerji biriktirme içinde. Ben de komşularla falan konuşmuyorum, saçma sapan insanlar bana göre ama ne diye nefret besleyeyim ki? Umrumda bile değiller. Yakın zamanda beni çekiştirdiklerini duydum. Hastalık belirtisi değil bu arada, bir sebebi var diyebiliriz. Ama sonradan umursamamaya başladım. Kendime dedim ki iki kitap okumayan, sorgulamayan, cahil insanlar. Bendeki bilgi birikimi ve bakış açısı bunlarda var mı? Yok. Eğitim var mı? Yok. Ne diye umursayayım dedim. Onlar benim suratıma bakmıyorsa ben çok mu meraklıyım öyle kişilere.
Haa, Allah ya da Tanrı, bu olaylarda suçlanacak en son kişi bana kalırsa. Kendisi bizzat diyor, insana/insan gücüne güvenen lanetlidir diye.
Bu kadar negatif enerji biriktirme içinde. Ben de komşularla falan konuşmuyorum, saçma sapan insanlar bana göre ama ne diye nefret besleyeyim ki? Umrumda bile değiller. Yakın zamanda beni çekiştirdiklerini duydum. Hastalık belirtisi değil bu arada, bir sebebi var diyebiliriz. Ama sonradan umursamamaya başladım. Kendime dedim ki iki kitap okumayan, sorgulamayan, cahil insanlar. Bendeki bilgi birikimi ve bakış açısı bunlarda var mı? Yok. Eğitim var mı? Yok. Ne diye umursayayım dedim. Onlar benim suratıma bakmıyorsa ben çok mu meraklıyım öyle kişilere. Haa, Allah ya da Tanrı, bu olaylarda suçlanacak en son kişi bana kalırsa.
Kendisi bizzat diyor, insana/insan gücüne güvenen lanetlidir diye.
Başhekimliğe yolum düşünce eski staj yerime (idari bir birim) ziyarete gittim. Eskiden olsa "onlar beni sevmiyor zaten" der, işimi halleder geçerdim. Samimiyetle karşıladı oradaki abla, muhabbet ettik. Dediğim gibi eskiden olsa asla yapmam. Değişim sebebini açıklamaya gerek var mı Tanrı
Tanrı
bende oyleyim ayni, icimde insanlara karsi asiri nefret ve ofke var..
@Operadaki Hayalet,
Hiç arkadaşım yok şu an.İnsanların çoğu da beni pek sevmez genelde ama yine de insanlardan nefret etmiyorum.Eskiden çok humanist birisiydim ve her insanın sevilecek bir tarafını görür,herkese değer verirdim.Bazı insanların içinde ne korkunç canavarlar saklı olabileceğini anlayıp,kabul edemiyordum.Hem de bana çok kötü davranan insanlar olduğu halde,uzunca bir süre insanları sevmeye devam ettim.
Şimdi ne oldu dersen.Gördüğüm onca kötülükten sonra hala insanları sevecek kadar tuhaf birisiyim ve hala hiçkimseden nefret etmiyorum ama içime çok derin bir korku yerleşti.Bir arkadaşım ya da eşim olsun istemiyorum.Ailem ve bu forumdaki benim gibi engelli insanlar dışında kimseyle muhatap olmak istemiyorum.
Acaba senin içinde de benimki gibi derin bir korku olabilir mi diye düşündüm.Çünkü bence tüm negatif duyguların temelinde korku vardır.İnsanların seni üzüp,canını yakmasından korkuyor olabilir misin?
Hiç arkadaşım yok şu an.İnsanların çoğu da beni pek sevmez genelde ama yine de insanlardan nefret etmiyorum.Eskiden çok humanist birisiydim ve her insanın sevilecek bir tarafını görür,herkese değer verirdim.Bazı insanların içinde ne korkunç canavarlar saklı olabileceğini anlayıp,kabul edemiyordum.Hem de bana çok kötü davranan insanlar olduğu halde,uzunca bir süre insanları sevmeye devam ettim.
Şimdi ne oldu dersen.Gördüğüm onca kötülükten sonra hala insanları sevecek kadar tuhaf birisiyim ve hala hiçkimseden nefret etmiyorum ama içime çok derin bir korku yerleşti.Bir arkadaşım ya da eşim olsun istemiyorum.Ailem ve bu forumdaki benim gibi engelli insanlar dışında kimseyle muhatap olmak istemiyorum.
Acaba senin içinde de benimki gibi derin bir korku olabilir mi diye düşündüm.Çünkü bence tüm negatif duyguların temelinde korku vardır.İnsanların seni üzüp,canını yakmasından korkuyor olabilir misin?
Ben nefret etmiyorum benim de dostum yok olmamam çünkü ülkede her şahıs potansiyel suç adayı ve ceza da eheuhe
